Tijdens de auditie

 

2.1 Communicatie

  • De commissie wil dat jij de beste bent, niet dat je finaal op je bek gaat. Onthou dat!!
  • Lieg niet. Het wereldje is klein, en een verhaal gaat snel rond. Eerlijkheid wordt op prijs gesteld.
  • Begroet iedereen bij binnenkomst: kom niet langs de plint binnengeslopen.
  • Een hand geven? Dat kan bij een kleine commissie en als je weet dat niet 200 anderen dat voor je doen. Bij een grote commissie is het meestal te tijdrovend. Met een aardig “hallo” of “goedendag” voelt iedereen zich ook aangesproken.
  • Stel je netjes voor: je naam en achternaam (en eventueel de rol waar je voor auditie wil doen, of opleiding: vooropleiding/voltijd/master enz.). Zeg ook de stukken die je gaat zingen of de titel van de monoloog en van wie het is (componist/band bij popaudities) en uit welk stuk/musical/toneelstuk.
  • Begin je naam nog niet te noemen als je nog naar je plek loopt of als de commissie nog in de papieren zit te kijken. Neem er de tijd voor. Dit is je “first impression”. Neem daar je tijd voor. Blijf jezelf, overdrijf niet.
  • Begroet iedereen en bij het handen geven: sla niemand over. Toon respect en richt je niet alleen op de belangrijkste persoon. Degene van wie jij denkt dat hij/zij de koffie komt brengen kan ook de producer of regisseur zijn.
  • Openingszinnen als: “Zoek niet verder! Ik ben jullie hoofdrol”, of “Waar is het contract? Ik teken meteen”, zijn net zo effectief als de prullenbak op het hoofd van de regisseur zetten: niet aan te raden en volkomen idioot. Arrogantie is meestal een zeer slechte zaak.
  • Zenuwachtig zijn we allemaal bij een auditie. Als je het erg bent die dag, kun je dat bij aanvang ook even tegen de commissie zeggen: breekt de spanning. Maar geen excuses gaan maken. De commissie snapt de spanning ook wel.
  • Kraak jezelf niet af. Dus niet na je eindnoot meteen in vloeken en zuchten uitbarsten: misschien vond jij het niet goed gaan, maar de commissie kon het geweldig vinden! Ontneem hen dat gevoel niet!
  • Ook niet halverwege het nummer opgeven of verveeld gaan kijken/zuchten. Daarmee verdoe je de tijd van de commissie en krijg je geen 2e kans.
  • Als je ziek bent of flink verkouden hoef je dat niet te zeggen: Niet als excuus gebruiken! Een zangcoach hoort wel dat je verkouden bent. Je kunt het wel even vernoemen voor of na de auditie voor de zekerheid, maar geen verhalen over groene klodders, uitslag enzovoorts. Een auditiecommissie hoort professioneel genoeg te zijn om in te schatten wat jouw niveau is.
  • Als je echt te ziek bent, dan bel je af. Misschien kun je een andere datum komen. Als je tòch naar de auditie wil, kan het in je voordeel werken. Zelf ben ik een keer totaal kreupel naar een dansauditie gekropen, en heb uitgelegd wat er aan de hand was. Een week later mocht ik in m’n eentje terugkomen om toch een dansauditie te doen (en het is gelukt!). Als je maar graag wil…
  • Blijf vriendelijk! Ook al is de commissie kortaf of bot, het heeft geen zin om te gaan schelden. Hou de eer aan je zelf. Als mensen jou beledigen wil je toch niet met ze gaan werken. En je kunt ze nog vaker gaan tegenkomen in het werkveld.
  • Als commissieleden gaan schrijven, gapen, praten of andere dingen doen dan luisteren en kijken, ga dan niet meteen denken dat je het niet goed doet of dat ze zich vervelen!
  • Gapen: de commissie kan al meerdere dagen bezig zijn of slecht hebben geslapen of honger hebben. De hele dag kijken naar mensen met “zingende monden” werkt aanstekelijk. En je kunt nummer 54 van die dag zijn, of nummer 738 van de week.
  • Overleggen: de commissie wil soms graag snel met iemand naast hen overleggen.
  • In je CV bladeren: Commissieleden kijken vaak naar je ervaring of hoeveel les je hebt gehad.
  • Aantekeningen maken: De commissie wil graag hun eigen administratie op orde houden en wil niks vergeten: ze schrijven dus niet alleen op wat fout gaat…
  • Lachen: Het kan dat de commissie net grappen heeft zitten maken en dat die energie nog niet weg is. Gewoon doorgaan: soms is dat ook voor de commissie een ongemakkelijke situatie.
  • Als je in het begin van een stuk een grote fout maakt die desastreus is voor de rest van de auditie dan kun je nog gewoon stoppen (het tempo/maatsoort is bijvoorbeeld niet goed, je komt totaal niet in de interpretatie, je hebt een black-out). Begin dan liever nog een keer goed opnieuw. Verexcuseer je wel bij de commissie en de pianist.
  • Maar… niet ergens op het eind van een nummer stoppen vanwege een fout! Dat is hetzelfde als je in een restaurant je hele bord leeg eet en dan tegen de ober zegt dat je het niet lekker vond en je geld terugwil…
  • Waar kijk je tijdens het zingen van een auditie? Dit is een moeilijke. Ga in ieder geval niet staren! Niet naar de commissie, niet naar de muur.
  • Voor je interpretatie is het oké om een klein beetje boven de commissie te kijken, zodat ze rustig naar je kunnen kijken, maar toch betrokken blijven. Maar als je een vertellend stuk zingt, of iets grappigs, dan moèt je wel de commissie aankijken, anders voelen ze zich niet betrokken. Gebruik de hele commissie, niet maar 1 persoon. Diegene gaat zich erg ongemakkelijk voelen en wegkijken/schrijven of gaat je zelfs uitdagen. Als je één iemand nodig hebt voor je interpretatie om tegen te zingen, dan vraag je of dat mag en wie je daarvoor mag “gebruiken”. Uitzondering op deze regel is natuurlijk als een commissielid je vraagt het naar iemand te richten.
  • Waar ga je staan? Niet te dichtbij!! Blijf a.u.b. uit het aura van de commissie, want anders kunnen ze niet rustig kijken en zijn ze bang dat je hun aantekeningen gaat lezen tijdens het zingen.
  • Overigens: Nooit aantekeningen willen lezen!! Dat is privé, en anders mag je meestal meteen inpakken. En niet op tafels springen of bij commissieleden op schoot gaan zitten... Geloof me, daar zit niemand op te wachten als je al 3 dagen tientallen/honderden audities zit af te nemen. Auditeren is niet intimideren… Ook niet te ver af staan natuurlijk: de commissie wil zich betrokken voelen bij jou. Ga ook niet te dicht of te ver af van de pianist staan. Te ver af: piano te zacht, te dichtbij: de piano niet als buffer of houvast gebruiken. Zorg er voor dat je ruimte hebt voor je interpretatie, dus dat er geen meubels in jouw buurt staan. Bij twijfel vraag je aan de commissie waar je moet gaan staan.
  • Geen tekst erbij op blaadjes: dat komt knullig over. Of het moet zijn dat je voorbereidingstijd te weinig was i.v.m. brieven of tijdsdruk. Liever 1 couplet en 1 refrein uit het hoofd en geïnterpreteerd gezongen dan het hele lied opgelezen van een blaadje.
  • Voor monologen en liederen mag je een stoel gebruiken. Vraag dit even aan de commissie. Let op: in een lokaal zijn niet altijd standaard stoelen en een tafel aanwezig, dus ben daar op voorbereidt! Niet alle commissieleden vinden het fijn als je hun stoel of tafel onder hun kont vandaan haalt…
  • Als er iets niet duidelijk is tijdens een auditie, vraag het dan! Liever nog eens vragen, dan een overbodige uitvoering van het foute.
  • Bedank iedereen voor de aandacht en bedank de pianist voor het spelen. Zij steken ook tijd in jou.
  • Stel je werkbaar en flexibel op. Probeer vragen van de commissie zo strikt mogelijk uit te voeren. Blijf niet in het vertrouwde hangen. Men moet zien dat je een opdracht of aanwijzing begrijpt en kan toepassen. Dit geldt vooral bij een auditie voor een opleiding.

↑ terug naar boven

 

2.2 Pianist/begeleider (m/v)

  • De pianist is je grootste vriend(in). Deze man/vrouw kan je auditie redden of verpesten.
  • De pianist weet vaak wat ze zoeken en hoe de commissie te werk gaat. Soms geeft hij de tip om een stuk in te korten of sneller te doen i.v.m. tijdgebrek.
  • Groet de pianist bij binnenkomst: hij is geen meubelstuk die alleen in staat is om zwarte en witte toetsen uit elkaar te houden… Diegene zit al de hele dag te spelen, vaak stukken die hij voor het eerst in z’n leven ziet. De pianist zit meestal het hardst te werken die dag.
  • Leg de muziek aan de pianist uit, neem daar je tijd voor. De commissie wacht liever een minuut op je dat je het goed uitlegt, dan dat ze tien minuten naar een stuntelende auditant kijken die zwetend een pianist met handgebaren tijdens het zingen probeert duidelijk te maken dat het rocknummer toch echt geen tango is.
  • Doe het tempo voor. Zing het begin en knip met je vingers mee. En zing het goed voor en niet met een fluisterstemmetje. De pianist krijgt dan een goed idee van het tempo en de commissie heeft al wat gehoord en is beter voorbereidt.
  • Leg de herhalingen uit. Zeg waar je het tempo wil veranderen. Vertel waar je eventueel een toon langer (of korter) wil aanhouden. Maar… geef de pianist niet teveel aanwijzingen zodat hij de helft vergeet. Vertrouw op de pianist dat hij er voor “gestudeerd heeft”: hij is muzikaal.
  • Vraag aan de pianist of hij wil wachten met spelen tot je een teken geeft. Ga staan, bereid je voor en geef de pianist een teken met een hoofdknik.
  • Ga bij tussenspelen niet als een schaap naar de pianist kijken met een blik van “Schiet eens op!”. Het is onderdeel van je stuk. Je blijft dus in je interpretatie tot je weer mag gaan zingen. Als het een erg lang tussenspel is kun je er eventueel in knippen. Maar hou het muzikaal.
  • Als de pianist niet zo goed blijkt te zijn (of je hebt een erg moeilijk nummer gekozen om te spelen), ga dan niet je woede koelen op de pianist. Desnoods zing je het acappella.
  • Als je zelf een fout maakt, of je bent onzeker, ga dan niet boos naar de pianist kijken.
  • Let er dus op dat je stuk speelbaar is voor een pianist die het voor het eerst ziet. Als je een bepaald stuk graag wilt zingen (maar het is vrij moeilijk), neem dan ook een alternatief mee, wat simpeler is. Groot gevaar dat een pianist jouw stuk niet kan spelen of er erg ongelukkig van wordt.
  • Bedank de pianist na de auditie. Als je vindt dat iemand erg mooi heeft gespeeld mag je dat ook echt zeggen.

↑ terug naar boven

 

2.3 Gezondheid/techniek

  • Krijg je tijdens de auditie een droge mond, dan moet je op de binnenkant van je wang kauwen: dat wekt slijm op.
  • Je kunt een flesje water meenemen naar je auditie, en tussen de nummers een slokje nemen. Maar overdrijf niet! Niet na elke toon gaan drinken, want dat straalt onzekerheid uit. En het drinken van een slokje water is geen Japanse theeceremonie, dus hou de vaart erin. Ik heb een keer 2 minuten naar een auditant staan kijken die haar fles water aan het zoeken was. Geloof me, dan zit je al snel op de lijst te kijken wie de volgende kandidaat is.
  • Voordat je bij de auditie naar binnengaat: ga voor de zekerheid toch even naar het toilet.

↑ terug naar boven

 

2.3A Zangtechniek

  • Zangtechniek is niet zomaar te leren; daar moet je veel zanglessen voor gaan nemen. Maar… ook al heb je lessen gehad, er kan toch nog heel wat foutgaan door de auditiestress. Hierbij de volgende tips:
  • Vaak merk je tijdens het zingen dat je in ademnood komt. Dit komt meestal omdat je door de spanning je buik niet meer loslaat. Als je namelijk (zoals bij praten) op het eind van een zin je buik loslaat, komt er automatisch lucht naar binnen. Vaak is dit genoeg om de volgende zin te zingen. Echt “ademhalen” is vaak niet nodig… Als je bij een auditie de zenuwen krijgt, dan zet je meestal teveel spanning op je buik.
  • Vaak zetten auditanten hun knieën op slot, om zich “schrap te zetten”. Dit is totaal niet bevorderlijk voor je rust en ademhaling. Dus: blijf je voeten voelen en ontspan je knieën!
  • Heb je moeite met lage tonen: ontspan en stop wat kern in je toon. Dat is beter dan achter in je keel gaan zitten duwen en gorgelen.
  • Heb je moeite met de hoogte: denk vooral niet dat het hoog is! Simpele regel, maar anders ga je in je “keel knijpen” om er bij te kunnen. Beter kun je denken aan lachen (“retraction”).

↑ terug naar boven

 

Hoofdstuk 1 - Vóór de auditie

Download het boek

Hoofdstuk 3 - Na de auditie
Share: Facebook Share: Twitter Share: Hyves Share: E-mail